در هفته گذشته تجمعي براي روز كارگر از سوي «جمعي از حاميان سبز در خانه گارگر» در جرس منتشر شد و بعد از آن از سوي گروهي كه منتظر چنين فرصتي بودند و يا احتمالن همان حاميان سبز در خانه كارگر مي باشند به شدت در بالاترين تبليغ شد.

به همه هشدار مي دهيم كه اين تجمع داراي خصوصيات بسيار مشكوكي است و قبل از هر گونه اقدامي براي شركت در آن به موارد زير دقت كنيد.

1- چرا هيچ كدام از رهبران جنبش مردم را براي شركت در آن دعوت نكرده اند؟ با اينكه موسوي صراحتن در مورد روز كارگر صحبت كرد.

2- چرا هيچ كدام از تشكل هاي رسمي كارگري كه مورد قبول خود كارگرها هستند اين تجمع را تاييد نكرده اند و يا از آن حمايت نكرده اند؟

3- چرا دعوت كنندگان به اين تجمع افراد نامشخصي هستند؟ چرا در روزهای اوج جنبش که پیوستن کارگران می توانست قدرت جنبش را دو چندان کند، از این حاميان سبز خبری نبود؟

4- آيا مگر خود شما نمي توانيد به جرس نامه بنويسيد و بگوييد «عده اي از حاميان سبز حامي .....» و يك برنامه قلابي را تبليغ كنيد؟

5- آيا تنها دليل شما براي شركت در اين راهپيمايي مشكوك همان اعلاميه منتشر شده در جرس است؟

6- و در نهايت توجه شما را به برنامه ريزي مدبرانه نهفته در اعلاميه جلب مي كنيم. آورده اند «در صورت ممانعت و درگیریِ ماموران و عدم امکان ادامه تجمع، به سمت وزارت کشور (خیابان فاطمی) حرکت خواهیم کرد». آيا اين نشانه تدبير برنامه ريزان راهپيمايي است كه درصورت درگيري به سوي حساس ترين وزارت خانه سركوبگران حركت كنند و يا نشانه مقاصد نامعلوم است؟ آيا اين به جز يك دام بزرگ است؟

هوشيار باشيد.

ادامه مطلب

در اين نوشته نگاهي انتقادي خواهيم داشت به هدف هاي راهبردي جنبش سبز و راهكارهايي كه براي رسيدن به آنها در پيش گرفته است. در يك روند جهت دار ابتدا هدف تعيين مي شود و سپس راهكار يا تاكتيك رسيدن به آن هدف برگزيده مي شود. نگاهي خواهيم داشت به كاركرد جنبش سبز از اين ديدگاه.

راهپيمايي ها و تجمعات خياباني: تاكتيك جنبش سبز تا 22 بهمن

جنبش سبز كه در روزهاي نخست شكل گيري به دنبال پس گرفتن راي دزديده شده خود و سرنگوني دولت كودتا بود بعد از آنكه نتوانست در همان روزهاي اول به هدف خود برسد از هر موقعيتي براي آمدن به خيابان و تجمع استفاده مي كرد. اين چنين جنبش سبز در حالي به 22 بهمن رسيد كه تجمعات و راه پيمايي هاي موفقي را در روز قدس، 16 آذر و عاشورا پشت سر گذاشته بود. در اين بين بودند كساني كه 22 بهمن را روز گام نهايي مي شمردند. 22 بهمن اما روزي بود كه جنبش سبز براي باري ديگر از دستيابي به هدف اصلي خود ناكام ماند و همچنين نتوانست تجمع يك پارچه و متحدي از نيروهاي خود تشكيل دهد. با اين حال تا بدين جاي كار هم جنبش توانسته بود از دولت كودتا مشروعيت زدايي كند، هم در داخل و هم در خارج از ايران. علل كاميابي (ناكامي) نسبي جنبش در 22 بهمن خود قابل پژوهش و بررسي بيشتر است اما درس بزرگي كه در اين ميان مي توان گرفت همانا لزوم بازنگري در تاكتيك ها و حتي اهداف ميان مدت جنبش سبز با در نظر گرفتن عامل «زمان» است.

مروري بر آنچه كه گذشت: پيدايش جنبش سبز و رشد آن تا 22 بهمن

جنبش سبز كه هدف اصليش از ابتدا سرنگوني دولت كودتا و پس گرفتن راي خود بود به زودي بر آن شد تا با تاكتيك راهپيمايي و تجمع هاي بزرگ ابتدا به هدف مياني، كوچكتر و دست يافتني تر مشروعيت زدايي از دولت كودتا دست يابد كه چنين هم شد.

تغيير هدف و تاكتيك ها بعد از 22 بهمن

22 بهمن نشان داد كه اداره‌ شهر و كشور به شيوه حكومت نظامي و با هزينه از دست رفتن مشروعيت، چيزي نيست كه سركوبگران ابايي از انجام آن داشته باشند. این مسئله و همچنین افزايش هزينه هاي جاني و مالي مردمي كه از كوچكترين حمايت هاي قانوني بهره مند نيستند، لزوم تغيير تاکتیکهاي جنبش سبز را موجه تر مي سازند. از طرف ديگر با كامل شدن مشروعيت زدايي كه تاكنون صورت گرفته است، لزوم تعريف اهداف ميان مدت جديد هم خودنمايي كرده است.

در نگاه كلي، با در نظر داشتن هدف اصلي كه همان سرنگوني كودتاچيان باشد، مي توان به اهداف مياني فكر كرد كه راه رسيدن به هدف اصلي از آنها مي گذرد. موسوي، به درستي و به تكرار در اين روزها، به آگاه كردن مردم و ايجاد رابطه با قشر كارگر و معلم و به طور كلي قشر كم درآمد جامعه اشاره كرده است. راهكارهاي برآورده كردن اين اهداف ميان مدت جديد ساده اند. براي نمونه مي توان به موارد زير اشاره كرد:

· جريان اطلاع رساني معتبر و شفاف

· ايجاد تشکل هاي کوچک و بزرگ دموكراتيك در داخل جنبش

· ارتباطگیری با فعالین صنفی و مستقل كارگران و معلمان از راه همان تشكل ها به منظور شناخت نيازهاي قشر كارگر و معلم

· رساندن صداي قشر كارگر و معلم به گوش جامعه

· نقد و بررسي كاركرد جنبش و برنامه هاي پيش رو از طريق تحليل و گفتگو

و بسياري موارد ديگر.

اشتباه گرفتن هدف و تاكتيك

همان طور كه در بالا توضيح داده شد، هدف ميان مدت در اين روزها آگاه سازي جامعه است و نه مشروعيت زدايي (كه اين آخري انجام گرفته است). اين روزها، گاه به گاه، ديده مي شود براي مناسبتي راهپيمايي ها و تجمع هاي نه گسترده كه محدود و زمان بندي شده تبليغ مي شود، كاري كه اگر در ماه هاي گذشته در ابعاد وسيع انجام مي گرفت درست مي نمود. روشن است كه اين تجمعات و راهپيمايي ها خود هدف نمي توانند باشند. بنابراين اگر بتوان آنها را به عنوان راهكار در نظر گرفت بايد پرسيد سود و هدف از اين راه پيمايي ها و تجمع ها چيست؟ براي پاسخ دادن به اين پرسش بايد توجه داشت كه بعد از 22 بهمن هدف ميان مدت جنبش عوض شده است و راه پيمايي ها و تجمع هاي نه چندان گسترده- با توجه به هزينه زياد جاني و انساني- راهكار مناسبي براي رسيدن به اهداف جديد ميان مدت جنبش كه همان آگاه سازي توده جامعه و رابطه با قشر كم درامد آن است، نمي باشد.

بنابراين پافشاري بر راه پيمايی ها و تجمعات محدود و زمان بندي شده در شرايطي كه توده جامعه براي انجام آن آماده نيست بيشتر به اشتباه گرفتن هدف و تاكتيك در جنبش، با حذف عامل «زمان» مي ماند تا راهكاري مناسب براي سرنگوني كودتاچيان. به همين دليل، روي آوردن به روش هاي نو و تازه در جنبش سبز براي برآورده كرده اهداف ميان مدت جديد ضروري مي نمايد.

بررسي بيشتر اهداف و راهكارهاي پيش روي جنبش را به گفتاري ديگر وا مي گذاريم.

توضيح: اين نوشته با راهپيمايي هاي بزرگي همچون آنچه جنبش براي سالگرد انتخابات در خرداد ماه تدارك مي بيند، مخالف نيست.

ادامه مطلب

نوشته های سیاسی احساسی به چند شیوه گوناگون به جنبش سبز ضربه می زنند. برای نمونه

1- شما را از واقعيت دور مي كنند.

2-امكان تحليل و برنامه ريزي درست را از شما مي گيرند و تحليل شما را بر داده هاي غلط بنا مي كنند.

3-با بالا بردن سطح انتظار جامعه و ناكامي جامعه در دستيابي به اهداف بزرگش باعث ايجاد ياس در جامعه مي شوند.

4-دشمن در لباس دوست ظاهر مي شود و فرصت برنامه ريزي شما را به زمان سرگرم كردن شما به مسائل بي مايه تبديل مي كند.

5- فضاي وب را زرد و بي مايه مي كنند و باعث مي شوند تحليل هاي درست و واقعي فرصت خودنمايي نداشته باشند.

در زير هر مورد را توضيح مي دهيم:

1- شما را از واقعيت دور مي كنند: در نظر بگيريد وضعيت كنوني جنبش كه راكد و حتي نا امید کننده است، بسيار هيجاني، پرشور و آماده قيام توصيف شود و شما وضعيت توصيف شده را باور كنيد. در اين صورت ذهن شما در دنيايي سير خواهد كرد كه با محيط سياسي و اجتماعي واقعي زندگي شما تناسبي ندارد.

2-امكان تحليل و برنامه ريزي درست را از شما مي گيرند و تحليل شما را بر داده هاي غلط بنا مي كنند: با توجه به آنكه دنياي خودساخته ذهني شما با دنياي واقعي فاصله دارد، تحليل ها و برنامه هاي احتمالي شما بر اساس داده هايي خواهد بود كه به آنها باور داريد و نه بر اساس داده هايي كه واقعن وجود دارند. در نظر بگيريد بر اثر تبليغلات غلط يا فريب كارانه شما قصد شركت در تجمعي را داريد كه به صورتي غير منتظره ولي شديد تبليغ شده است. شما ممكن است در يك صحنه از پيش طراحي شده گرفتار آييد. هوشيار باشيد.

3-با بالا بردن سطح انتظار جامعه و ناكامي جامعه در دستيابي به اهداف بزرگش باعث ايجاد ياس در حامعه مي شوند: در نظر بگيريد جامعه اي را كه بر اثر تبليغات پوشالي، خود را در يك قدمي پيروزي مي بيند ولي به خاطر حقيقت جاري در جامعه نمي تواند به اهداف بلندپروازانه و به دور از واقعيت خود برسد. چنين جامعه اي دچار چه احساس ناكامي تلخي خواهد شد! ناكامي در رسيدن به هدف خود و سرخوردگي بعد از آن.

4-دشمن در لباس دوست ظاهر مي شود و فرصت برنامه ريزي شما را به زمان سرگرم كردن شما به مسائل بي مايه تبديل مي كند: نوشته هاي سياسي احساسي فرصت بسيار مناسبي را در اختيار فريبكاران و فتنه گران قرار مي دهد تا، در لباس دوست، يا از راه مطلوب توصيف كردن وضعيت جنبش و جامعه، به شما يك فضاي ايده ال براي مبارزه را القا كنند و يا با ارايه نوشته هاي احساسي بي فايده شما را شاد و دلگرم و مجذوب خود می كنند. بدين سان فرصت برنامه ريزي شما را تبديل به زمان خواندن نوشته هاي بي مايه يا فريب كارانه خود مي كنند.

اين شيوه گاه به گاه توسط خود حكومت به كار گرفته مي شود كه به اصطلاح به آن جنجال آفريني خبري براي انحراف افكار عمومي مي گويند. اما بايد متوجه بود كه در اين روزها خطر اصلي در فضاي مجازي از جانب كساني است كه با نوشته هاي حتي به ظاهر استراتژیک خود، ولي در واقع احساسي و بي مايه، خود را دوست شما جا مي زنند و شما خواسته يا ناخواسته سرگرم آنها و مطالب آنها مي شويد و یا حتی بدتر در پی تحقق بخشیدن به پیشنهادات غیر عملی آنها بر می آیید.

5- فضاي وب را زرد و بي مايه مي كنند و باعث مي شوند تحليل هاي درست و واقعي فرصت خودنمايي نداشته باشند: در نهايت، پراكندن بيش از حد نوشته هاي سياسي احساسي در فضاي مجازي مانع ديده شدن تحليل هاي درست و واقعي مي شوند. در نظر بگيريد اگر فضاي مجازي زرد، احساسي و بي مايه گردد نه تنها نويسندگان و تحليلگران واقعي از آن فضا رانده مي شوند كه معدود تحليل هاي ارائه شده هم در لابه لاي انبوه ابراز احساسات غير واقعي و يا حتي واقعي گم خواهند شد و جايي براي ديده شدن نخواهند يافت.

باور داشته باشيد كه مبارزه ي بدون نقد، تحليل و ارزيابي مبارزه اي محكوم به شكست است. هوشيار باشيد كه اين روز ها روزهاي نقد و ارزيابي است و نه روز هاي تجمعات كور و اهداف بزرگ احساسی دست نيافتني.

ادامه مطلب

مقدمه: نتیجه آماري همه پرسی واکنش جنبش سبز به روز جهانی زنان پیش روی شماست. آماده شدن نتیجه بیش از آنچه پیش بینی کرده بودیم زمان برد که امیدواریم در آینده در زمان کوتاه تری بتوانیم نتیجه همه پرسی ها را منتشر کنیم. نتیجه ی پیش رو ی شما تنها گزیده ای است از آنچه می توان از داده های جمع آوری شده محاسبه کرد. فایل اکسل و همین طور صفحه اصلی نتایج در زیر آدرس داده شده اند. شما می توانید نتایج آماری بسیار دیگری را خود از فایل داده ها بیرون بکشید.

در مورد خود همه پرسی باید گفت که این بار نتوانستیم آن جور که باید و شاید توجه کاربران را به آن جلب کنیم. با آنکه در همه پرسی پیشین خود موفق به جذب 1083 نفر شده بودیم در این همه پرسی در مجموع 182 نفر شرکت کردند. علت اصلی چنین اختلاف شرکت کننده ای را در کمک بالاترین به همه پرسی پیشین می دانیم. در آن همه پرسی لینک همه پرسی توانست در مدت خوبی در صفحه اول و شاید هم در موضوعی داغ باقی بماند که این خود موجب گرفتن رای بسیاری در آن زمان شد.

در زیر بیشتر، نگاه آماری به نتیجه همه پرسی داشته ایم. چند مورد هم نظر مقایسه ای کوچکی انجام داده ایم. بسیار خوب خواهد بود اگر خوانندگان خود شروع به تحلیل نتیجه ها کنند و با نگاهی انتقادی به واکنش جنبش سبز به روز جهانی زنان و از آن مهمتر به خود مساله زنان نگاه کنند.

برای مثال در پرسش هفتم با آنکه بیشترین شرکت کنندگان به تجمع در پارک اختصاص رای داده اند ولی با توجه به دستگیری هایی که در سال های پیشین در پارک ها روی داده است می توان استدلال کرد که پارک بهترین گزینه برای گرامی داشت روز جهانی زنان نیست. این خود جای پرسش دارد که چرا باور عمومی با واقعیت تفاوت دارد؟ آیا این به دلیل کمی توجه ما و به تبع آن کم دانستن ما از وضعیت زنان و مشکلات آنها نیست؟

با امید دنیایی بهتر و عادلانه تر برای همه.

نتیجه ها:

1- نتيجه آماري خودكار توليد شده توسط گوگل

1- فایل html داده ها از گوگل

2- فایل Excel داده ها برای دانلود

سوال 1:

تعداد زنان شركت كننده: 67

تعداد مردان شركت كننده: 115

سوال 2: مردان و زنان يه يك نسبت فكر مي كنند كه زنها آنقدر که برای جنبش سبز هزینه داده اند، در تصمیمگیری ها شرکت داده نشده اند (70 درصد در هر گروه)

سوال 3: ولي با اين حال هر دو گروه به يك ميزان معتقدند كه اهداف جنبش سبز لزومن اهداف جنبش زنان را در مي گيرد (95 درصد)

سوال 4: زنان قريب به اتفاق (95 درصد) نابرابري جنسيتي در قوانين را بزرگترين مشكل خود دانسته اند، در حالي كه اين درصد براي گروه مردان 86 درصد است. از طرف ديگر دومين مشكل از نگاه زنان خشونت رواني است (68 درصد) در حالي كه مردان دومين مشكل زنان را حجاب اجباري دانسه اند (70 درصد). جالب انكه هر دو گروه خشونت فيزيكي را آخرين مشكل زنان دانسته اند (49 درصد زنان در برابر 46 درصد مردان). در اين ميان كمترين درصد مربوط به باور مردان به وجود خشونت فيزيكي عليه زنان بوده است با 46 درصد. در مورد سوال 4 لازم به توضیح است که امکان انتخاب چند گزینه همزمان با هم وجود داشته است. بنابراین مجموع درصد ها از 100 بیشتر است.

سوال 5: اكثريت زنان (68 درصد) و مردان (81 درصد) تبليغ خود براي روز جهاني زنان را ناكافي و ضعيف توصيف كرده اند. از طرف ديگر 28 درصد زنان و 11 درصد مردان به نسبت از كاركرد خور براي روز جهاني زنان رضايت داشته اند. بنابراين مي توان گفت زنان در مجموع از كاركرد خود رضايت بيشتري داشته اند.

سوال 6: از طرف ديگر زنان بيش از مردان معتقد بوده اند كه كاركرد كلي جنبش در رابطه با روز جهاني زنان ضعيف بوده است (65 درصد زنان در برابر 53 درصد مردان). در حالي كه هر دو گروه تقريبن به يك اندازه كاركرد كلي جنبش را در رابطه با روز جهاني زنان قابل قبول ارزيابي كرده اند (32 درصد زنان در برابر 36 درصد مردان).

مقايسه سوال 5 و 6 نشان مي دهد مردان با انكه بيش از زنان كاركرد شخصي خود را ضعيف توصيف كرده اند، ولي از كاركرد كلي جنبش در رابطه با روز جهاني زنان بيشتر رضايت دارند.

سوال 7: بهترين پيشنهاد براي مراسم روز جهاني زنان هم از ديد زنان (34 درصد) و هم از ديد مردان (30 درصد) تجمع در پارك بوده است. دومين پيشنهاد از ديد زنان با 23 درصد پخش گل و شيريني بوده است در حالي كه از ديد مردان با 29 درصد راهپيمايي هاي پراكنده بوده است. جالب آنكه كمترين امتياز ازديد هر دو گروه شامل رفتن به كوه بوده است (زنان 3 درصد در برابر مردان 4 درصد).

ادامه مطلب

خونه ما همه برا خودشون تحلیلگر و تئوری پرداز شده اند. بیشترش هم زیر سر محسن سازگارا و آقای چالنگیه. بیچاره نوریزاده از دستشون یه سفر راحت نمی تونه بره. 

اول بشونيد از پدربزرگ: 

پدر بزرگ سر پرشوری داره. اول که می گه چهارشنبه سوری روز شادیه و اینکه چون این رژیم ذاتن با شادی مخالفه پس ما باید تو این روز همه خانواده رو بیاریم و شادی کنیم. دوست داره همه دختر، پسر ها رو دور هم جمع کنه تا به هم برقصند دور آتیش. حالا کسی نیست بهش بگه این جوون هایی که هر کدوم یک کیلو نارنجک با خودشون دارند رو کی میاد باشون برقصه. رقصیدن با اون ها مثل رقصیدن توی میدون مین می مونه بخدا! ولی گذشته از این حرف ها فکر کنم پدربزرگ دچار فراموشی شده. یادش نیست دختر پسرها نمی تونند دست هم و بگیرند. یه چیز هایی می گفت پارسال آدم قلقلکش می شد. می گفت «یه بار که طوری نیست فرهاد . دست اون آرزو رو بگیر باش برقص شاید هم ازت خوشش اومد...». دختر همکار بابا رو می گفت. همونی که سال به سال به ما یه سلام هم نمی ده.  

ولی مامان مبارز یه چیز دیگه است: 

مامان تازگی ها افتاده تو مد جنبش ولی میگه «ما خواسته های زنان رو پیگیری می کنیم....» ولی محسن سازگارا هم زیاد گوش می ده. دیروز داشت به خانم همسایه می گفت: «همین جوره. صلاح ما افتاده دست یه مشت جوون تازه کار. این دولت عمدا خبر های وحشتناک راست و دروغ پخش می کنه که مردم رو بترسونه، یه عده جوون احساساتی هم هی اون خبر ها رو این ور اون ور چاپ می کنند و آب به آسیاب «آقا» می ریزند.» یه جوری گفت «آقا»  که طفلک خانم همسایه همچی تکونی خورد و خودش و جمع کرد که آدم فکر می کرد فاطی کماندو جلوش نشسته. مامان ادامه داد که «پدرش بسوزه، اون فلان فلان شده تو نماز جمعه هم که می گه جسد اعدام شده ها رو تو شهر بگردونیم هم می خواد این مردم بترسند و خوش نباشند. خدا ذلیل شون بکنه همه شون رو.»  خانم همسایه چشم هاش چهار تو شده بود ولی خب به روی مامان نمی اورد. 

بابا هم طبق معمول داشت سایت خودنویس رو تو دلش با صدای بلند می خوند:

... در عمل، اگر افراد توانایی نشان دادن واکنش داشته باشند، این نوع از اخبار [وحشتناک] می تواند خون انسانها را به جوش آورد و آنها را برای مبارزه و فعالیت بیشتر برانگیزاند. اما در حالی که تقریبا همه راههای تخلیه خشم مسدود است، برانگیختن خشم در مردم چه سودی دارد؟ و آیا این کار جز سرخوردگی و تحقیر بیشتر، نتیجه ای خواهد داشت؟ ....

من و زهرا هم داریم کم کمک آماده می شیم برای سه شنبه شب. آخه امسال خیر سرمون قراره چهار شنبه سوری برای اولین بار با بچه های کوچه یه جشن حسابی داشته بشیم البته اگه ديناميت ها و نارنجك هاي ناخونده بگذارند.

اين هم كار داداشي براي چهارشنبه سوري:

ادامه مطلب

حالا كه هيچ كس حواسش به روز جهاني زنان و اهميت اون در جنبش سبز نيست، لطفن بالاترين خودش پيشقدم يك كار فرهنگي بزرگ بشه. در حال حاضر پيشنهاد ما اينه كه اگه براي بالاترين امكان پذيره همه پرسي روز جهاني زنان رو كه ساعت ها كار برده بود تا آماده بشه، يه جايي توي صفحه اول مثلن  كنار لوگوي بالاترين بذاره براي دو-سه روز تا همه فرصت ديدن اون رو داشته باشند و بتونند در اون شركت كنند. با توجه به محتواي همه پرسي فكر نمي كنيم اين كار بيطرفي بالاترين رو خدشه دار كنه.

نكته اي كه وجود داره اينه كه يك پرسشنامه يا همه پرسي فرقي اساسي با خبر داره. همه پرسي بايد به مدت خوبي در ديد همگان قرار بگيره تا اعتبار پيدا كنه و قابل استناد باشه. حال آنكه خبرها معمولن از چند منبع مختلف داده مي شن و در نهايت همه اون ها را خواهند دونست و تمام.

همه پرسي روز جهاني زنان با اينكه حتي داغ هم شد ولي چون بنا به ذات كاركرد بالاترين بعد از مدتي كوتاه از ديد همه پنهان شد تنها 131 شركت كنند داشته تا حالا. فقط براي مقايسه بگيم كه همه پرسي قبلي ما كه به مناسبت 22 بهمن بود 1083 نفر شركت كننده داشت كه قسمت بيشتر شركت كننده ها از اون از بالاترين بودند.

با سپاس فراوان

ادامه مطلب

ادامه مطلب

راهکارهایمان را در دو دسته توضیح خواهیم داد. گروه نخست راهکارهایی است که نگاهي تبلیغاتي دارند و به هرچه بهتر برگزاركردن مراسم جشن روز جهانی زن كمك خواهند كرد. گروه دوم، پیشنهادهايي براي برگزاری جمعی مراسم روز جهاني زن در هفته اي است كه روز زن در آن قرار دارد.

راهکارهای تبلیغاتی

• دیوارنویسی و پول نویسی ( روز جهانی زن گرامی باد، زن=مرد، جنبش ما زن و مرد ندارد، ندای سبز ما روزت مبارك)
• پخش کارت پستال اینترنتی یا چاپی (به زودی نمونه‌هایی از آن معرفی خواهیم کرد).
• پخش بروشور و اعلامیه ویژه روز جهاني زن (این بروشوری است که برخی فعالین کمپین یک میلیون امضاء در سال گذشته تهیه کردند).
• پخش گل، نقل و شیرینی و آجیل در پارکها و محیطهای مناسب دیگر مانند کلاسهای كنكور، زبان و موسيقي

راهکارهای اصلی: برگزاری جشن روز زن در جمعهای خصوصی. در هفته‌ای که از جمعه 14 اسفند آغاز و به جمعه 21 اسفند ختم مي شود، می توان به شكل هاي گوناگون اين روز را گرامي داشت (يادتون نره فيلم و عكس بگيريد):

• برنامه جمعی کوه. به دلایل مختلفی که در فرصت مناسب خواهیم گفت همه دوستان را دعوت می کنیم که در صورت امکان در وهله نخست جشن روز زن را در محیط شاداب و امن کوه برگزار کنند.
• دعوت دوستان و برگزاری جشن در محیطهای شخصی مانند خانه
• برگزاری جشن در محیطهای نیمه‌خصوصی مانند کلاسهای كنكور، زبان و موسيقي
• برگزاری جشن در پارکها، کافه تریاها و ..

به طور معمول فعالین جنبش زنان هرگاه شرایط برای برگزاری علنی و وسیع این جشن مناسب نبوده است، از روشهای ديگري مانند 1 و 2 و 3 و 4 براي برگزاري جشن استفاده كرده اند. البته یادآوری یک نکته لازم است: روش خاصی برای شاد بودن و جشن گرفتن و گرامي داشتند اين روز وجود ندارد؛ مهم فقط این است که این روز را به بهترین شکلی که خودمان تشخیص می دهیم، گرامی بداریم.

در گرامي داشت روز زن و در جمع هاي دوستانه و گروهي چه كنيم؟

• گفتگو درباره ي مسائل و مشکلات زنان (از مشكلات خصوصی تر مانند مشکلات رابطه دو جنس و آزارهای خیابانی گرفته تا مشکلات عمومی‌تر مانند تبعیضات قانونی و سیاسی)
• دادن راه حل براي مسائل و مشكلات رابطه خانم ها و آقايون (مثلن چرا بعضي از آقايون نمي تونند، نمي خوان و يا خجالت مي كشند محبت شون رو نسبت به خانمي كه دوستش دارند آشكارا بيان كنند؟)
• سرودخوانی دستجمعی (مانند این دو سرود: اين و اين)
• نشستن دور هم، گپ زدن و حتي كارهايي مانند تماشای فیلمهايي كه به مسائل زنان پرداخته اند.
• و در آخر با هم بودن، نوشیدن و رقصیدن و شاد بودن!

كه فرياد بايد زد:

زنده باد زندگی! زنده باد شادی!

مبارک باد روز جهانی زن

با فرستادن عكس ها و فيلم هاي جشن و مراسم خود، شادي خود را با همه قسمت كنيد. منتظر شما مي مانيم.

به امید دنیايی فارغ از نابرابري جنسیتی

ادامه مطلب

بروز رسانی: از آخرین کار تحلیلی گروه 23 خرداد، «همه پرسی: واکنش جنبش سبز به روز جهانی زنان»، نیز دیدن کنید.


بي شك، تاكنون، انعطاف پذيري در روشهای مبارزاتی و همچنين مقاومت بالا در برابر خشونت آشكار و پنهان سركوبگران، از توانايي هاي بزرگ جنبش سبز بوده است. با توجه به اتفاقات چند ماه اخیر– خشونت بالای کودتاچیان، دستگیریها و احکام اعدام و زندان و به وي‍ژه عدم برگزاری موفق راهپيمايي 22 بهمن- بسياري به نقد جنبش پرداخته اند و در مورد شيوه هاي جديد براي مقابله با استبداد حكومت دست نشانده به گفتگو پرداخته اند.

در چنین فضایی، شاید طبیعی باشد که برخی فعالین، خواستار آن باشند که با افزايش تجمعات خیابانی و با موفقیت احتمالي در آنها، هر چه سریعتر شرایط را به نفع معترضان برگردانند. اما کمی تامل بر روی شرایط دشوار فعلی و درك شک و تردید و یاس های موجود در میان بخشی از جنبش سبز نشان مي دهد که ادامه بی‌تامل روشهای پيشين و از همه مهمتر برگزاری تجمعاتی که با توجه به ویژگی ذاتی کودتاچیان منجر به خشونت و هزینه‌های انساني زیادی برای معترضان سبز خواهد شد، کارایی لازم را نخواهد داشت. در اين شرايط ما بیش از هر چیز به اتخاد روشهایی همراه با صبوری، تامل براي تقویت روحیه و همبستگی مان نیاز داریم.

در همین راستا و با توجه به نزدیکی روز جهانی زن در هفدهم اسفند بر این باوریم که می توان از این مناسبت فرخنده برای بالا بردن روحیه یاران سبزمان و به خصوص دختران و زنانی که در این مدت مورد شدیدترین خشونتهای کودتاچیان قرار گرفته‌اند، بهترین استفاده را نمود. بي شك برگزاری تجمع خیابانی یا هر مراسم دیگری که فرصت را در اختیار حکومت قرار دهد تا برای بار دیگر علیه معترضان خشونت ورزی نماید، نقض غرض خواهد بود. برعکس باید از روشها و برنامه‌هایی استفاده نمود که روز جهاني زن را به راستی روز جشن و شادی نمايند.

اما نه جشن و نه مبارزه اجتماعی، بدون جمع شدن و کنار هم بودن ممکن نیست، از این رو پیشنهاد ما به تمام آزادگانی که به دموکراسی و برابری زن و مرد معتقدند، این است که از فرصت روز جهاني زن بهترین استفاده را بکنند و به شكل هاي گوناگون –برنامه‌های تفریحی مانند کوه، مهمانی های خانوادگی و دوستانه، کلاسهای خصوصی یا دانشگاه و ...- به همراه دوستان و نزدیکان خود در محیطی گرم و دوستانه این روز را جشن بگیرند.

در کنار برگزاری مراسم روز جهاني زن، فعالین جنبش اعتراضی را دعوت می کنیم تا در مدت باقیمانده با استفاده از روشهای مختلفی مثل پول‌نویسی، دیوارنویسی، پخش کارت پستال و بروشورهای ویژه روز زن، به برگزاری هر چه بهتر مراسم روز جهاني زن کمک کنند.

در نوشته‌های دیگری، به تفصیل پیشنهادات خود را برای برگزاری هر چه بهتر این روز ارائه خواهیم داد، اما به نظرمان مسئله اصلی این است که از فرصت روز جهاني زن– البته به هر شکل که خودمان صلاح بدانیم- برای در کنار هم بودن، شاد بودن و بالا بردن روحیه همبستگی خود و یارانمان استفاده کنیم.

دوستان! جشن روز زن را هر چه بهتر و هر چه شادتر برگزار کنیم!

ادامه مطلب

برنامه‌ریزی استراتژیک یا راهبردی برنامه‌ریزی است که هدف آن مشخص کردن شیوه یا شیوه‌های رسیدن به هدف برای یک مجموعه است. این شیوه از برنامه‌ریزی از تدوین یک چشم انداز و ماموریت برای هر تشکل آغاز می‌شود. پس از آن مسئولین تدوین برنامه‌ی استراتژیک بر دو مسئله متمرکز می‌شوند:

1. نقاط قوت و ضعف داخلی. منظور این است که هر تشکلی دارای نقاط قوتی است که برای کسب برتری و رسیدن به اهداف بلندمدت خود باید از آن‌ها نهایت استفاده را ببرد. در عین حال باید نقاط ضعف و پاشنه‌های آشیل خود را شناخته در صدد رفع آن‌ها برآید و یا شرایطی را ایجاد نماید که امکان بهره‌گیری از این نقاط ضعف را از طرف مقابل سلب کند. باید توجه داشت که نقاط قوت نیاز به تقویت و مراقبت دائمی دارند در غیر این صورت طرف مقابل نیز درصدد مقابله با آن‌ها یا تقلید آن‌ها برآمده و دیگر مزیتی برای ما نخواهند داشت که منجر به موفقیت شود.

2. فرصت‌ها و تهدیدهای محیط. در هر محیطی فرصت‌های بالقوه‌ای وجود دارد که برای موفقیت باید آن‌ها را شناسایی و با کمک نقاط قوت خود از آن‌ها استفاده کرد تا جلوتر از طرف مقابل قرار بگیریم. این فرصت‌ها می‌تواند برآمده از نقاط ضعف طرف مقابل باشد. در هر شرایطی تهدیدهایی نیز برای تشکل وجود دارد که می‌تواند به آن ضربه زده و آن را تضعیف کند. این تهدیدها ممکن است ناشی از نقاط قوت طرف مقابل باشد. یک مجموعه یا تشکل برای موفقیت در دستیابی به اهداف می‌بایست به نحوی از این تهدیدها اجتناب کند و خود را از آن‌ها دور نگه دارد.

به این ترتیب برنامه‌ی استراتژیک در ساده‌ترین شکل می‌تواند حاصل ترکیب نقطه‌ی قوت/فرصت، نقطه‌ی قوت/تهدید، نقطه‌ی ضعف/فرصت و یا نقطه‌ی ضعف/تهدید باشد. پس از تدوین برنامه‌ی استراتژیک هر تشکلی می‌بایست برنامه‌های کوتاه‌مدت و عملیاتی را برای تحقق برنامه‌ی استراتژیک تدوین کند. این برنامه‌ها می‌بایست دارای هدف عملیاتی بوده و نتیجه‌ی آن‌ها قابل ارزیابی باشد. خود برنامه‌ی استراتژیک نیز قابل بازنگری است.

و اما آن‌چه در این 8ماهه در مورد جنبش سبز شاهد بوده‌ایم، علی‌رغم همه‌ی موفقیت‌ها، ضعف اساسی در تدوین برنامه‌های دورنگر است. در واقع کار ما این بوده که به تقویم نگاه کنیم و ببینیم مناسبت آینده که می‌توان در آن تجمعی برپا کرد چیست؟ و پس از برپایی نیز به خود فرصت بررسی نقاط ضعف و قوت را نمی‌دهیم و شتابزده به سراغ مناسبت بعدی می‌رویم بدون آن‌که ارزیابی کنیم که تا چه حد به اهداف خود نزدیک شده‌ایم.

به عنوان مثال فرض کنید هدف ما تحمیل خواسته‌های جنبش (آزادی بیان، انتخابات آزاد و ...) به حاکمیت باشد. چرا در این 8ماه موفق به دستیابی نسبی به این هدف نشده‌ایم؟ شاید به این دلیل که خود را به یک ابزار – اینترنت – محدود کرده‌ایم و از نقطه‌ی قوت حاکمیت که رسانه‌‌های جمعی است غافل شده‌ایم. به این ترتیب شاید راهکار مطلوب‌تر هدف قرار دادن قشر پایین دست جامعه و شهرستان‌های کوچک‌تر از طریق توزیع خبرنامه و سی‌دی باشد تا از اخبار واقعی آگاه شوند ضمن اینکه متوجه شوند ما مخالف دین اسلام نیستیم بلکه به شخصی و غیرحکومتی بودن دین و حق آزادی عقیده معتقدیم. از طرف دیگر شاید یک عامل عدم موفقیت این باشد که ما اقشار مختلف جامعه را با خود همراه نکرده‌ایم زیرا به آن‌چه برای آن‌ها اهمیت دارد بی‌توجه بوده‌ایم. قشر کارگر جامعه‌ی ما این روزها با مشکلات اقتصادی زیادی دست به گریبانند ولی ما انگار حتی در شعارهای خود نیز آن‌ها را از یاد برده‌ایم.

به این ترتیب اگر راهکار خود در این برهه از زمان را ایجاد ارتباط با اقشار مذکور بدانیم به نحوی که آن‌ها نسبت به ماهیت جنبش آگاه شوند و حاکمیت نتواند از نقطه‌ی قوت خود که فریب از طریق رسانه‌های جمعی است استفاده کند آن‌گاه توجه به مناسبت‌ها نیز هدفمند خواهد شد. در عین حال یادمان باشد که ما و خلاقیتمان بیشمار راهکار برای پیشبرد جنبش می‌سازیم که محدود به هیچ مناسبتی نیستند. این که از چه راهکاری، در چه زمانی و به چه شکلی استفاده کنیم به نقاط قوت و ضعف ما و شرایط محیط و حاکمیت در هر زمان بستگی دارد. شاید اولین قدم برای اتاق‌های فکر و رهبران جنبش تعیین این پارامترها باشد.

ادامه مطلب